DOŁĄCZ ZALOGUJ KONTAKT

Poznaj wolontariuszy – Agnieszka Poniatowska

PROJEKTOR - wolontariat studencki, 5 września 2016

Agnieszkę Poniatowską na pewno znacie z wielu różnych projektów i akcji, w których brała udział. Jako Regionalny Koordynator Programu w woj. lubelskim dzieli się swoją wiedzą na temat realizacji projektów ze wszystkimi studentami, którzy chcą się rozwijać i dzielić się swoją pasją.  W ramach naszego cyklu „Poznaj wolontariuszy” nie mogliśmy jej Wam nie przedstawić.

 

Czym zajmujesz się na co dzień?

Kończę Pedagogikę na Katolickim Uniwersytecie Jana Pawła II w Lublinie. Oprócz tego obecnie jestem Regionalnym Koordynatorem Programu w woj. lubelskim. Uwielbiam podróżować (zwłaszcza jeśli gdzieś w pobliżu są góry), odkrywać nowe miejsce oraz ludzi. Lubię podejmować wyzwania czasami ekstremalne jak skok na bungee, chodzenie po ruchomym moście czy też podróżować na stopa w drodze na projekty. Oprócz tego staram się angażować w wiele różnych inicjatyw, szkoleń czy warsztatów, na których zdobywam nowe kompetencje.

 

Jak trafiłaś do Fundacji Rozwoju Wolontariatu? 

Do Fundacji trafiłam dzięki swojemu kuzynowi, który napisał do mnie SMS-a, którego treść brzmiała mniej więcej tak: „jestem odpowiedzią na nudę goszczącą w twoim życiu, dzięki mnie zdobędziesz doświadczenie oraz przeżyjesz niezapomnianą przygodę”. Pomino tego, że wtedy nie miałam jeszcze jego numeru telefonu a on sam się nie podpisał – zgadłam, że to on i zgodziłam się na jego propozycję. Miał rację. W tej organizacji nie ma czegoś takiego jak nuda.

 

Twój pierwszy projekt?

Pierwszy projekt, który realizowałam był bodajże z chemii. Pamiętam, że gdy dowiedziałam się od lidera, jakie zajęcia mamy prowadzić, to przed oczami pojawiła mi się cała tablica Mendelejewa i wspomnienia ze szkoły. Kiedy jednak pojechałam na zajęcia, byłam w szoku, że tak ciekawie można poprowadzić warsztaty z nauk ścisłych i nie używać przy tym skomplikowanych wzorów – robić doświadczenia z dziećmi i razem z nimi dobrze się bawić. Na pierwszym spotkaniu przede wszystkim obserwowałam, jak taki projekt wygląda. Na następnych spotkaniach odważyłam się poprowadzić ćwiczenia integracyjne. To pokazuje, że wszystkiego można się nauczyć – nawet prowadzenia zajęć z chemii mimo że na codzień studiuję pedagogikę. Pamiętam, że najzabawniejsze dla mnie było to, iż dzieci zawsze były zdziwione, gdy im opowiadałam, że studiuję pedagogikę a prowadzę zajęcia z chemii. Nauczyciele natomiast w ogóle się nie dziwili.

AgnieszkaPoniatowska2
 

Co daje Ci udział w Projektorze? 

Działalność w Projektorze oprócz doświadczenia, jakie zdobyłam w pracy z grupą w każdym wieku zaczynając od dzieci w przedszkolu a kończąc na studentach, daje mi dużo satysfakcji. Cieszę się widząc uśmiech na twarzy dzieciaków wychodzących z naszych zajęć, pytających się, kiedy przyjedziemy następnym razem oraz roześmianych studentów, którzy wracają z projektów opowiadają mi wszystkie niesamowite historie, jakie im się przydarzyły na projekcie. Opowiadają to oczywiście równocześnie (zazwyczaj są to 2 – 4 osoby) tak, że nie wiem kogo słuchać najpierw. Projektor zawsze będzie kojarzyć mi się z miejscem, w którym poznałam najwspanialszych ludzi na świecie – moich przyjaciół: pełnych pasji, energii, zwariowanych pomysłów oraz chęci do działania. Nigdy nie zapomnę tych wspólnych wyjazdów, wyjść na projekty oraz grille czy spotkania integracyjne.


 

 

Twoja niezapomniana przygoda z Projektorem

W moim przypadku każdy projekt czy też każdy wyjazd jest niezapomniany. Zawsze dzieje się coś, co później wspominam z uśmiechem na twarzy. Pamiętam swoją pierwszą akcję, którą organizowałam w szkole w Sadurkach. Był to wyjazd, w którym uczestniczyło ok. 20 wolontariuszy oraz 60 uczniów ze szkoły podstawowej oraz gimnazjum. W dniu wyjazdu po 15 minutach stania przed biurem czekając na przyjazd zamówionego wcześniej przeze mnie przewoźnika, który miał nas zabrać – okazało się że pan kierowca o nas zapomniał. A uczniowie czekają… Na szczęście kierowca mieszkał blisko naszego biura i udało nam się dotrzeć, co prawda z lekkim opóźnieniem, ale wszystko się odbyło. Innym projektem, który do tej pory wspominam jest mój wyjazd na projekt feryjny, w którego trakcie się okazało, że wsiedliśmy nie do tego wagonu co trzeba i zamiast w Piwnicznej Zdrój wylądowaliśmy w Suchej Beskidzkiej, która jest w przeciwnym kierunku. Kolejną taką niezapomnianą przygodą był wyjazd na projekt z samoobrony, który realizowałam jeszcze z dwójką innych wolontariuszy. Ja i Marta postanowiłyśmy, że dojedziemy do szkoły stopem. Nasz kolega, który również z nami prowadził zajęcia, dotarł na miejsce przed nami. Niestety nikt nam się nie chciał zatrzymać więc chcąc nie chcąc musiałyśmy pojechać busem.W trakcie naszej drogi do szkoły trochę się zagadałyśmy, jak to kobiety. Gdy już się zorientowałyśmy że coś jest nie tak, bo chyba coś za długo jedziemy, dzwonimy do naszego kolegi z pytaniem ” Mareczek, a Kurów to jest za czy przed Jastkowem”
Marek odpowiada: „Za i to daleko”
My: „Aha… To my jakoś wrócimy.”
Zajechałyśmy jakieś 20 km dalej niż powinnyśmy.
Zawróciłyśmy i tym razem do szkoły dotarłyśmy – stopem.


AgnieszkaPoniatowska
 

Co zabierasz ze sobą na projekty? 

Przede wszystkim pozytywne nastawienie, trochę kartek, markery i sznurek. Z takim zestawem zajęcia na pewno nie będą nudne.

 

Co podpowiedziałbyś nowym studentom realizującym projekty?

Po pierwsze nie bójcie się. Dzieci naprawdę nie są straszne i czekają na każdy projekt, na którym mogą nauczyć czegoś nowego, czego nie dowiedzą się w szkole. Jeżeli już odważyliście się pojechać na zajęcia to 80% sukcesu za wami. Dalej będzie tylko łatwiej. Pamiętajcie, że błędów nie popełnia tylko ta osoba, która nic nie robi. Najlepiej uczymy się na własnych pomyłkach. Ważne aby umieć wyciągać z nich wnioski i nie poddawać się, bo do odważnych świat należy.


AgnieszkaPoniatowska4
AgnieszkaPoniatowska3
 

Jeśli i Ty chciałbyś/chciałabyś podzielić się swoją historią z innymi – wypełnij formularz  i wyślij swoje zdjęcie na foto@projektor.org.pl.  

Zespół Programu „PROJEKTOR – wolontariat studencki” – celem programu jest aktywizacja i przeciwdziałanie wykluczeniu dzieci i młodzieży z małych miasteczek i wsi w całej Polsce poprzez rozwijanie ich pasji i zainteresowań, odkrywanie talentów i potencjału drzemiącego zarówno w studentach, jak i w uczestnikach projektów.
#ProjektorToMy - podziel się wiadomością!